Na twee weken stralend weer gisteren op zeiknatte baan gereden.
Waren echt de ergste omstandigheden waaronder ik ooit op circuit heb gereden.
Op sommige plaatsen stroomde water dwars over de baan en in veel bochten stonden bij de curbstones grote plassen water.
Doordat het zo lang droog is geweest was het asfalt ook vol met rubber en olie wat de baan op veel punten spiegelglad maakte.
Dit, in kombinatie met intermediate Toyo R888 banden (semislicks), maakte dat het rijden bijzonder spannend was.
Heb nog nooit zoveel geaquaplaneerd en geslipt/gegleden.
Was in het begin best wat griezelig en heb eerst behoudend gereden, maar na de baan een beetje te hebben verkend, de gladde/ondergelopen stukken een beetje te weten, enkele grindbakken gevuld te zien met andere rijders en dus te weten waar extra link was, werd het steeds leuker om de grenzen te verkennen:3gears:
Was uiteindelijk een top ochtend om de MR2 op de limiet van de wegligging te proberen.
Helaas bleek de natte baan in kombinatie met de semislicks simpelweg te glad om de auto in een drift te kunnen houden. Even uitbreken was leuk en goed te doen, maar DIREKT tegenstuur was nodig, anders was de auto al te ver doorgeslipt en onhoudbaar. Heb 2 x mogen ervaren dat ik net te laat was met tegensturen, met mooie 180 slip als gevolg
Ik kan wel vertellen dat onder deze omstandigheden en met de verkeerde banden daarvoor het een erg spannende maar zeer leuke ochtend was:applaus-smiley:
En aanremmen voor de Tarzan met 180/185 Km/u (toen ik eenmaal aan de supergladde omstandigheden gewend was) was telkens weer
